Her çocukla beraber rızık nasıl artar, bizzat yaşayarak gördüm. Ve çocuk sayısı arttıkça işlerin nasıl kolaylaştığını… Meğer en zoru tek çocuklu olmakmış…
*************************
“Geçim korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin. Biz, onların da sizin de rızkınızı veririz. Onları öldürmek gerçekten büyük bir suçtur.” (İsrâ, 17/31)
Böyle bir ayet bilirim ben. “Geçim korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin” kısmında irkildiğim, “Biz, onların da sizin de rızkınızı veririz.” kısmıyla rahatladığım bir ayet.
Nasıl öldürür insan evladını? Keser mi, biçer mi? Hangi şekilde öldürür? Biraz ardına düşüp, derinine dalınca ayetin, biraz tefsir karıştırınca anlıyorsunuz Rabbimizin ne anlatmak istediğini.
Çocuğun doğduktan sonra öldürülmesi en uç noktada yer alıyor. Daha çok cahilliyede öldürülen kız çocuklarını hatırlıyoruz. Günümüzde en çok yapılan öldürme anne karnına düşmüş bebeğin, ya zamansız(!) olması, ya ultrasonda problemli olarak tespit edilmesi, ya da istenmemesi adına yaptırılan öldürmeler ki, yumuşatılmış ismi malumunuz “Kürtaj” dır. Çocuğun İslama ve ahlaki değerlere aykırı yetiştirilmesi de çocuğu harcamak, bir nevi öldürmek anlamına geliyor.
Birde on yıllardır uygulanan gizli öldürmeler var ki buna da “Doğum Kontrolü” deniyor. Doğum kontrolleriyle sadece çocuklar değil, nice kadınlıklar, erkeklikler öldürülüyor. Birileri bu milletin çocuktan korkmadığını, çocukları için rızık endişesi taşımadığını görünce, gece gündüz uğraşmış, emek(!) vermiş. Ailemizi planlama işini gönüllü olarak üstlenmişler. İnsanlık adına, bizim rahat etmemiz adına insanüstü (!) gayretler bunlar!
Doğurganlığı engelleyen, vücudunuza aklınıza gelmeyecek kadar zarar veren çeşit çeşit haplar, rahim içi ne idüğü belirsiz aletler, iğneler, bantlar, kordon bağlatmalar… Aman Allah’ım insan düşmana vermez, düşmana reva görmez bunları. Yıllardır zavallı kadınlar bunlardan neler çekti. Spiral vücut düzenini bozar, haplar kilo yapar, tüylenme, baş ağrısı, ruhsal sorunlar… Kadını kadın olmaktan çıkarıp acayip bir varlık haline getirdiler. Erkeklere reva görülen uygulamalar ise utanç verici…
Amaç ne? Çocuk olmasın, nüfus patlaması yaşanmasın. Birileri “nüfus”umuzu azaltırken, kendi “nüfuz”larını artırma çabasındaymış meğer…
Ne yalanlar söylendi bize. “Aman fazla çocuk yapmayın”, “Zaman kötü yetiştiremezsin”, “Bir maaşla geçim yapamazsın”, “Hayatını yaşa, çocuk dediğin ömrünü yer insanın”, “Çok çocuk cahillerin işi”… Hele o iğrenç “kadının sırtından sopayı, karnından sıpayı eksik etme” zırvası, sanki kadınları çocuktan ve eşinden nefret ettirmek için söylenmiş planlı bir zırvaydı…
Nasıl kandık, nasıl aldandık bu yalanlara. Yeni evlenen gençler “aman en az iki sene çocuğunuz olmasın” diye öğütlenmedi mi? İlk doğumunu yapan kadına “Yeter, başka çocuk yapma!” diye telkinler verilmedi mi? İki taneden fazla çocuğu olanlar “Ne çok doğurmuş, kedi yavrusu gibi” deyip aşağılanmadı mı?
Zamanla genç kızların hayallerinden anne olmak, çocuğunu sevmek, eğitmek çıktı. Yerini başkaca hayaller aldı. Okuyacak, kariyer yapacak, mevki sahibi olacaktı. Evlilik ve çocuk 30 dan sonra yapılacak işlerdi. Hele bir tane çocuğu olsun, ikincisi asla olmamalıydı. Sadece çalışan kadın böyle düşünse yine iyi. Evinde oturan, dışarıda çalışmayan kadınlarda çocuk istemez oldu. Çocuk her şeye engel! Evi kirletir, örtüleri çekiştirir, misafirliğe gidersin durmaz, çarşı pazar gezdirmez. Arkadaş toplantılarında iki çift laf ettirmez…
Çocuk annelerin zihninde bir eğlence, eve gelen bir renk olmaktan çıkmış, bir işkence aletine dönüşmüş sanki. Her yaptığı batar, her hali sıkıntıdır çocuğun. Henüz bir çocuğu olup, ikinciye tövbe diyen anneler, çocuklarını nasıl yalnız, kolsuz kanatsız bıraktıklarının farkındalar mı? Çocuk tek başına büyür, her isteği yapılır. Odası ayrı ve odasında yalnızdır çocuk. Bir çok çocuk annelerinin gereksiz endişeleri ve titizlikleri yüzünden yalnız bırakılıyor. Hele birde büyüyüp kendisi gibi tek olan biriyle evlendi mi, akrabalık mefhumu tümden kayboluyor. Onlarında bir çocuğu olunca, çocuk sap gibi ortada kalakalıyor. Ortada hala yok, amca yok, teyze, dayı yok!
Özendirilen ve dayatılan çekirdek aile kavramı, zamanla acı meyvelerini veriyor. Üzerine titrenmiş, bir dediği iki edilmemiş, sıkıntı çekmemiş, idare nedir bilmemiş, çoğu kez şımartılmış çocuklar, yeteri kadar olgunlaşamadığı için yeni bir aileyi yönetmek için de yetersiz ve zayıf kalıyor…
Bir kadına en çok annelik yakışır. Annelik duygusu fıtrattan gelen mükemmel bir duygudur. Bu duygu ve arzu aslında her kadında olan fakat birçok kadında bastırılmış bir duygudur. Bir kadın çocuklarıyla yeniden çocukluğunu yaşar. Çocuklar küçükken annenin eğlencesi, büyüyünce arkadaşı olurlar…
Tartışmaya mahal vermemek adına belirtmeliyim ki, çok çocuğu savunurken ki maksadım eğitimsiz ebeveynlerin elinde büyüyen, çoğu kez toplumun başına bela olan kuru kalabalıklar asla değil. Hatta bilinçsiz, insanlıktan, islamdan uzak ailelerin ne kadar az çocuğu olsa o kadar iyidir diye düşünürüm. Ruhsal sağlığı yerinde olmayan, asabi, tahammülsüz annelerin, mutsuz, birbirine saygı ve sevgisi olmayan anne babaların çok çocuğu olmasın elbet. Gün boyu dışarıda çalışan, evine çocuğuna zaman ayıramayan, çocuğu bir bakıcı elinde büyüyen kadınların, çocuğunun gözlerine bakmaktan, ellerini tutmaktan aciz annelerin çok çocuğu olmasın!
Fakat öyle tanıdıklarım, arkadaşlarım var ki, çocuk yetiştirme konusunda muhteşem bir kapasiteye sahip. Hem eğitimli hem bilinçliler. Fakat ilk çocuğun üzerinden 10 yıl geçmiş. Sonra ikinci çocuk ya oluyor, ya da olmuyor. Konferanslara, seminerlere gidiyor kendini mütemadiyen geliştiriyor fakat bu bütün bilgi birikiminin sadece hamallığını yapıyor. Bu anne o kadar bilgi ve donanımla rahatlıkla 3-4 çocuğu büyütüp eğitemez mi? Ya da parasal bir sıkıntısı olmadığı halde dışarıda çalışmak yerine kendi çocuklarını yetiştiremez mi?
( Söylemeden geçemeyeceğim; Şu an ki devlet politikası, çok çocuğa sözde, kuru kuruya teşvik ettiği kadar, fiilen de teşvik etmeli ve doğan her çocuk için, Avrupa ülkelerinde olduğu gibi tatmin edici yardımlar yapmalıdır. Yoksa halkın kafasında ki, “az çocuk iyidir” imajını değiştirmesi asla mümkün olmayacak.)
Zaman kötü ve çocuk yetiştirmek zorsa, neden iyi yetişmiş bir nesil için çaba göstermiyor, toplumun düzelmesine yardımcı olmuyoruz?
Toplum bozuluyor. Eğitimden uzak çoğu ailenin, imtihanın bir sonucu olsa gerek çok çocukları oluyor. Bazı kadınlar yıllarca çocuk sahibi olmak için çırpınırken, tek seferlik gayri meşru ilişkilerden birçok çocuk doğuyor ve çoğu terk ediliyor. Çocuk esirgeme kurumları, hiç bir zaman olmadığı kadar terk edilmiş çocuklarla dolu. Bir taraftan gıdalarla, tohumlarla yavaş yavaş kısırlaştırılan bir nesil, diğer taraftan neredeyse her semtte bir tüp bebek merkezi. Birileri çocuk sahibi olmak için, birileride doğmasını istemediği çocuklar için ciddi paralar harcıyor. Bu karmaşıklaşan yapı içerisinde uyanık bir güruh da fark ettirmeden ceplerini dolduruyor.
Bizler türlü sebeplerle çocuk sahibi olmaktan kaçınırken, nüfusumuzda, Avrupa ülkelerinde olduğu gibi yaşlanma yolunda ilerliyor. Yeni nesil gençlerin ahlaki yapıları ürküntü verici. Buna karşılık eğitimli mutlu ailelerin artık çok az çocukları oluyor. Çok odalı, devasa büyüklükteki evlerde en çok iki çocuk büyüyor. Parasal hiç bir sorunu olmayan ebeveynler çocuklarının hayal kurmasına bile izin vermeden nimetlere boğuyor…
Toplumda iyi yetişmiş, ahlaklı gençlere çok ihtiyaç var. Bilinçli, eğitimli her aileye büyük sorumluluklar düşüyor. Özellikle Müslüman hanımlar, haftanın hemen her günü vakıflara, sohbetlere, arkadaş toplantılarına zaman ayırdıkları kadar, kendilerini çocuk yetiştirmeye adasalardı eminim topluma çok daha faydalı olacaklardı. Yazık ki Müslümanlar bile kendi içlerinde çok çocuklu olanları dışlıyor, küçümsüyorlar. Az çocuklu olmayı bir ayrıcalık olarak görüyorlar. Sonu gelmeyen arapça, ingilizce, bilgisayar kurslarına usanmadan devam edip, çok çocuklu olmayı büyük bir külfet sayıyorlar!
Her çocuk bir ahiret yatırımıdır. Dili dönmeye başladıktan itibaren öğrettiğiniz her zikri, her sureyi çocuk her söylediğinde sizde ecrini alırsınız. Küçük bir çocuğun ağzından bir duayı dinlemek, özel bir mutluluktur. Müslüman neslin artması demek, Allah için secde edenlerin sayısının artması demektir. Müslüman nesil, batılın zehrine karşı en etkili panzehirdir!
Yenidünya düzeninin mimarları(!), doğum kontrolleriyle beraber, kalabalık ve mutlu aileleri, kaliteli bir nesli, kardeşlik, akrabalık mefhumunu da kontrol ediyor. Ve bu yamyamlar, necis elleriyle annelerin rahimlerine kadar uzanıp geleceğimizi adım adım yok etmeyi planlıyorlar… Kuranın ve sünnetin hayatımızın tamamına yön vermesine izin vermeyen bizler, bir çok gizli dayatmayı kabul ettiğimiz gibi neslimizi kurutmak isteyenlerin dayatmalarınıda kolayca içimize sindiriveriyoruz.
Kadının en güzel oyuncağı olan çocuklarının yerine, başka oyuncaklar verdiler. Kabartmalı halılar, devamlı tozlanan mobilyalar, çocuksuzlara özel cafcaflı koltuklar, bir yürüyüş bandı, bir yalnız mekan… Dedeler, nineler evlerimizden çoktan gitmişti zaten…
Eskiden küçücük evlerde, kalabalık aileler yaşarmış. Şimdi kocaman evlerde çekirdek aileler… Demek ki ihtiyacımız olan şey geniş evler değil derya gibi geniş yüreklermiş. Ki cıvıl cıvıl çocuk seslerini baş ağrıtan uğultular olarak algılamayalım…
CAHİDE SULTAN
Çeşit çeşit pasta tarifleri, kutlama pastaları, doğum günü pastaları, yumuşacık, kolay, gösterişli, süslü pastalar, meyveli pastalar, ev yapımı pastalar
Eylül 26, 2011, 7:39 am
Nefis bir yazı,kalemine sağlık,hislerime tercüman olmuşsun,
ve yazıda ki bir çok cümle birer Cahide Sultan vecizesi, özellikle şunu çok beğendim:
“Müslüman nesil, batılın zehrine karşı en etkili panzehirdir!
Girişteki çocukla beraber bereketin artması mucizesini ben de kendi hayatımda bizzat yaşadım,elhamdulillah.
Eylül 26, 2011, 8:01 am
BENİM DE TEK ÇOCUĞUM VAR 3 ÇOCUKLU KADINLARA BAKIYORUM DA HALİME ŞÜKÜR DİYORUM.HAA SADECE KÜÇÜKKEN ARTIK BÜYÜDÜKTEN HER İŞİNİ KENDİ GÖRDÜKTEN SONRA GÜZEL TABİİ.YANLIŞLIKLA GEBE KALDIM DİYENLERE DE ŞAŞIYORUM DOĞRUSU.ERKEK TEMKİNLİ OLMAZSA TABİİ Kİ GEBE KALINIR.GEBELİKTE YAŞANAN BASKILAR SORUNLAR İNSANI SOĞUTUYOR 2. 3. DOĞUMDAN.VÜCUDUN BOZULMASI ALINAN VERİLEMEYEN KİLOLAR DA CABASI.ÇATLAKLAR FALAN.ERKEKLERİN GÖZÜ DE DIŞARI GİDİYOR TABİİ Kİ.36 BEDENDEN 42 48 BEDENE ÇIKMAK ÇOK KORKUNÇ.BİRKAÇ TANE ÇOCUK DOĞURUP İNCECİK KALAN ANNELERE İMRENİYORUM.BABA DA YARDIMCI OLMUYORSA ÇOCUK BAKIMINA İŞ DAHA DA ZORLAŞIYOR.ÇOK ÇOCUK HİÇ BANA GÖRE DEĞİL.EN İDEAL 2 ÇOCUK.O DA HER ÇOCUĞUN KARDEŞ SEVGİSİNİ TATMAYA HAKKI OLDUĞU İÇİN.
Eylül 26, 2011, 3:39 pm
sevgili tuana, çok karamsarsın bu konuda sen ya. herkesin fikri kendine ama bence bu kadar karamsar düşünüp, olaya bu kadar kötü açıdan bakma arkadaşım. çocuk dendiğinde neden hep akıla böyle şeyler gelir bilmiyorum. vücudunda çatlak olması neyi değiştirir onuda bilmiyorum. ayrıca öyle güzel çatlak kremleri var ki , bu sorun bile değil artık. en garibime gidende, vücut şeklinin bozulmasını düşünmen. bozulursa ne olacak, manken mi olacaksın. kocanın gözü dışarıya kayarmış, benim vücudum biraz değiştiğinde, hemen bana bakışı değişecekse, biz zaten bir aile olamamışız demektir. bir bayan elbetteki kendisine özen göstermeli, ama benim sadece görüntüm için yanımda olan ve beni sevdiğini söyleyen kocam hiç sevmesin daha iyi. evlilik sadece görüntüye bağlı değildir. gerçek evlilik, her durumda ve her şartta birlikteliktir. sevgiler….
Eylül 26, 2011, 8:12 am
Sabahınız hayırlı olsun arkadaşlar.Cahide hanımın yazısını görünce dayanamadım.Ah Cahide hanımcığım keşke çocuklarımızı eğitme işi sadece bize kalsa.Popüler kültürün hakim olduğu ülkemizde altısaatini okulda öğretmenleriyle geçiren çocuklarımız ister istemez onların etkisi altında kalıyor.Kızım üçüncü sınıftaydı birgün eve geldi ve bir sanatçının klibini oynayacaklarını söyledi.Figürlerini karşımda yapmaya çalışırken hernekadarda kızımın fıtratına aykırı olsada zavallı çocuk elinden geldiği kadar bütün azalarını kıvırmaya çalışıyordu.Hemen malum sanatçının malum klibini internetten buldum.Eşimide yanıma çağırıp nemenem şeymiş bu diye izlemeye başladık.Daha kadın şarkıya başlamadan eşim yanımdan kaçtı hayası ve edebi yarı çıplak bir halde abuk subuk hareketler yapan o sanatçıyı izlemeye müsait değildi.Ertesi gün iki veliye ulaşıp öğretmen hanıma gittik.Ben sözcü olarak konuştum eğer musıki ile ilgili bir şeyler yapılacaksa Dede efendiden yahut yahut klasik eserlerden yaralanalım
çocuklarımız dansöz olmasın dedim.Öğretmen hanım üstelik imamhatip mezunu baş kapalı bir hanım.Asla vazgeçmedi biz üç veli çocuklarımızı o oyuna dahil etmeyince yavrularımız dışlandı.Buna benzer okadar çok olay yaşadımki satırlara sığmaz.Ben olumsuz etkilenmesinler diye televizyonu açmaya imtina ederken biri gelip çocuğunuz için kurduğunuz temeli yerle yeksan ediyor.Herşey bizim elimizde değil.Benim üç evladım var.Elhamdülillah Rabbimin istediği yol üzereler ama yarınımdan eminmiyim hayır .Neden mi okadar çok dış etken varki ben paratonellerimi hazırladım ama nereye kadar.Sabah sabah karamsar bir yazı oldu ama bunlar yaşadığımız dünyanın gerçekleri.Rabbim çocuklarımızı istikamet üzere eylesin.Rabbim herkesin evladını sıratı mustakım üzere eylesin.Sevgilerimle
Eylül 26, 2011, 8:25 am
Sevgili Cahidem çok çocuklu olmak gerçekten çok güzel ama! aynen senin dediğin gibi psikolojik sorunları olanların çok çocuk sahibi olmalarına karşıyım diyorum sonrada şöyle düşünüyorum Yüce Mevlam öyle uygun görmüşse ben kimimki ne demek karşıyım diyorum Rabbim hakkımızda hayırlısını versin.birde şuna yürekten inanıyorumki çünki hayatımda yaşıyorum çocuklar evin bereketidir.
Sevgiler ablacım
Eylül 26, 2011, 8:44 am
ablam ne kadar güzel şeyler yazmışsın.evt çok haklısın.bazı insanlar çocuk sahibi olmak için kapı kapı gezerken bazı insanlarda çocugunu aldırıyolar.buna hiçbir zaman katılmadım.eger bakma gücün yoksa önleminin alınması gerektigini düşündüm hep..benimde 1 tane oglum var ilkokula başladı.aslında benimde 2.ci bir kardeş yapma zamanım geldide geçiyo bile.ama bazen hayata dalıp bazı şeyleri erteliyoruz.rabbim herkese devletini milletini RABBİNİ seven hayırlı evletlar versin….en güzel miras arkamızdan dua edicek evlatlarımızdır….
Eylül 26, 2011, 8:53 am
Selamünn Aleyküm Cahidem, yukarıda bahsettiğin gibi düşünen lerden biri de benim malesef…Ben beş çocuklu bir ailenin en büyük çocuğuyum.Annemin neler çektiğini hele bir de yoklukla bizi nasıl büyüttüğünü bilirim.Çok şükür aç açıkta değildik.Elhamdülillah.Ama Cahide ablam, çocuk çok olunca bence annelik hakkı ile yapılamıyor.Malesef bu böyle… Anne olmak yemek yapmak,çamaşır yıkamak değil.Bi çocuğun ihtiyacı olan şey yemeden içmeden ibaret değil.Annem çok yorulurdu ben ilk okul çağımda malesef sabahları kahvaltı yapmama alışkanlığını edindim ve o yaşlardan beri pazar günleri hariç kahvaltı yapamıyorum içim almıyor…Okulda olanı biteni derdimi anneme anlatamıyodum annemin heppppppp işleri vardı.Hep…Hiç bi yere gidemezdi annem.Ve düşün aramızdaki yaş farklı sadece 2 diğer kardeşlerimle…Uzun lafın kısası çok cocuk yıpratıyor kadını..Ve çocuklara da zararı var…Babaya da…
Eylül 26, 2011, 8:55 am
Cahide Abla s.a.
işte benim böyle bir yazıya tam ihtiyacım vardı.Bu gerçeklere kaç gündür 7 yaşında olan oğlum için bir kardeş ihtiyacı beynimi yiyordu.Fakat çalıştığım için zor olacağını düşünüyorum.Artık eminim düşüncelerimi tam olarak yansıtmışsın Allah razı olsun.
Eylül 26, 2011, 9:06 am
çocuk evin neşesidir, Allah’ın hediyesidir.
nice insanlar çocuğum olsun diye yıllarını, paralarını harcıyorda vermeyince Mevla vermiyor.
Kimilerine kendi elleriyle öldürüyor çocuğunu.
İşte 3 aydan önce aldırırsan acıda duymazmış bahaneleriyle belkide vicdan rahatlatma yaparak kıyıyorlar evlatlarına
50 sene önce yaşam şimdikinden daha zordu.
Annem anlatır sürekli, hiç bir şey yok
bir metre bez bulmak için ne kadar çabalardık.
şimdi doyumsuz olmuş insanlar der sürekli
ve benim annemler 9 kardeş
dedemde işçi imiş.
çok da güzel geçinmişler
keza babamlar 6 kardeşmiş
haa bide şu var
vaktinde aman çocuk yapmayın diyenler, çocuğunuza bir kardeş yapın demeye başladılar.
Allah’ın hikmeti işte şimdiki hastalıklar malesef ki öyle basit tedavileri olmayan hastalıklar
ve bazıları için kardeşin iliği bile gerekiyor.
Rabbim’in hikmetinden sual olunmaz
Sen ne kadar çocuk yapma desende ben seni çocuğa mecbur hale getiririm diyor adeta
Eylül 26, 2011, 10:26 am
Yüregine saglik cahidecigim, herseyi ne kadar güzel anlatmissin. Bizlere yazacak birsey birakmamissin.Allah hanelerimizde cocuk sesini eksik etmesin.selam ve dua ile.
Eylül 26, 2011, 10:37 am
öyle güzel anlatmışsın ki…gönlüne ellerine sağlık…duygulanmamak mümkün değil…ne günlere nelere kaldık…sonumuz hayır olsun İnşallah…sevgiler…
Eylül 26, 2011, 10:49 am
güzel konu kendimden örnek vereyim ben ilk çocukdan sonra epey arayı açmıştım hatta oğlumu emzirirken hamile kalmış borcumuz çok bütçeyidenkleştiremiyoruz diye aldırmak zorunda kalmışdım yıllarca ancak dönderdik aradan 7 sene geçince isteyerek hamile kaldım kızım olacaktı 7 aylık hamile iken daha geniş eve çıktık akabinde eşim genel müdür oldu ve ev sahibi olmaya adım attık evimiz oldu şu an kızım 8 yaşında ve ben bize onunla gelen rızkın bilincindeyim her zaman söylerim şu an 43 yaşındayım bazı maddi sıkıntılarımız var eşime hadi çocuk yapalım belki rızık kapıları açılır diyorum
Eylül 26, 2011, 3:56 pm
Kimin çocuk aldırdığını duysam içim cız eder. Ne olur böyle günahlarınızı heryerde söyleyipte, herkesi bu günaha şahit tutmayın. Allah cümlemizi affeylesin.
Eylül 26, 2011, 10:56 am
cahidem ya bu sozlerine cani gonulden katiliyorum yine dokturmussun hayirli sabahlar hep icimi kanatan bir yaradir tek cocuk fakat yuce rabbim bize oyle uygun gordu yinede sukrediyorum rabbime benim kucagimi bos birakmadi simdi aslan gibi yirmi yasinda bir oglum var rabbim cumlesinin evlatlarini vatana millete hayirli evlatlar olarak yetistirmeyi nasip eylesin sevgiler uzaklardan
Eylül 26, 2011, 11:36 am
doğru söylüyorsunuz abla çocuk yetiştirmekle ilgili tavsiye edeceğiniz bir kitap var mı?
Eylül 26, 2011, 11:37 am
abla doğru söylüyorsunuz çocuk yetiştirmekle ilgili tavsiye edeceğiniz bir kitap var mı?
Eylül 26, 2011, 11:57 am
cahidem canım kardeşim,
tüylerimi diken diken eden ve gözlerim dolarak okuduğum yazına, sonuna kadar ve noktasına virgülüne kadar katılıyorum.
mükemmel bir konu seçmişsin. bir annenin tüm dünyası çocuklarıdır. bende ilk başlarda tıpkı bahsettiğin gibi yaparak, çevremdeki seslere ve düşünce yapısına kulak vererek tek çocuğum olsun istedim. kızım büyüyüpte yanında bir kardeş görmek istediğinde onun ne kadar yalnız oldunu anladım. yetişkin olduğunda arayıp derdini paylaşacağı, mutluluğunu paylaşacağı canından kanından kimsesinin olmayacağını düşünmek yüreğime dokundu. ne kadar yanlış yaptığımı farkettim ama yinede içimdeki o dayatma duygusu ” boşver, kızın gelmiş kaç yaşına, bundan sonra rahatını mı bozacaksın ” diye yiyip bitiriyordu beni. hiç beklemediğim bir zamanda oğlum oldu. kızımla aralarında tam 11 yaş var.
Rabbime dua edip günlerce ağladım, ama yaptığım hatadan dolayı ağladım. o güne kadar düşündüğüm saçmalıklara ağladım. boş telaşlarıma, anlamsız kaygılarıma ağladım.. herşeyin kendiliğinden nasılda kolaylaştığını ,Rabbim in kat kat rızık gönderdiğini, insanın kendi ruh halinin bile nasıl değiştini, evdeki aile ortamının çok daha farklı çok daha sıcak, çok daha birbirine bağlı oldunu farkettikçe, Allah ım dedim ben ne aciz bir insanım ki, senin rızkından şüpheye düştüm. herşeyin en doğrusunu ve en güzelini senin bildiğini görmezden geldim. şimdi her önüme gelene , sakın benim yaptığımı yapma, tek çocukta kalma, evladın içinde senin içinde en yanlış olan bu diye söylüyorum. bunu burada anlattım cahidem , çünkü hala tek çocukta kararlı olupta, bu yazdığımı okuyan varsa belki fikrini değiştirir. ben yaşadığım için biliyorum, sakın ama sakın, bakamam, maddi ve manevi yükümlülük diye düşünüyorsanız, bu düşüncenizden bir an önce arının ve tövbe edin. emin olun ki rızık kaygısı çektikçe herşey zorlaşıyor, Mevlam kimseyi rızıksız bırakmıyor. helede cahideciğiminde söylediği gibi, herşeyi tam olupta sırf rahatı kaçacak diye çocuk istemeyenlere diyecek söz bulamıyorum..
sakın rızk için gam çekmeyin, evlat sahibi olmanızı engellemeyin. yada benim gibi düşünüp , artık çocuğum büyüdü, arada çok yaş farkı olacak, bakamam bundan sonra demeyin. sonra çok ama çok pişman olursunuz. benden söylemesi. hiç düşünmeden, ileride pişmanlık yaşamamak için bu yanlışı yapmayın kardeşlerim. göreceksiniz ki, olduktan sonra insan, iyiki olmuş diyor. Rabbim de rızkını ve kolaylığını fazlasıyla veriyor..
çevredeki tek çocukluların yada az çocukluların , çok çocuklu bir anneyi nasıl dışladığına, nasıl farklı gözle baktığına bende şahit oluyorum cahideciğim. tek çocuklu olmayı farklılık, akıllılık olarak görüyor , kendisinide bilinçli ve sorumluluk sahibi anne olarak ilan ediyor. tek yetiştirirse bütün imkanları ona vereceğini, daha iyi koşullarda yetiştireceğini düşünüyor ama ne büyük bir yanlışa düştüğünü, çok sevdiğini düşündüğü o evladını bir kardeşten mahrum ettiğini, onu yanlızlığa mahkum ettiğini, ona çok büyük iyilik yapıyorum zannederken , nasılda kötülük ettiğini göremiyor.
altını çizerek yazdığın cümlelere tamamen katılıyorum cahideciğim
Şubat 28, 2012, 11:47 am
size bütün kalbimle katılıyorum bende tek çocuk diye dayatanlardan dım herbirimizin farklı sebepleri olsada çok şükür rabbime ablamın varlığına ve beni etkileyecek kişileri karşıma çıkardığı için benim çocuklarımın da 16 yaş var aralarında ama ben kendimi ve ailemi şaslı sayıyorum ya olmasaydı o kadar yıldan sonra çok şükür allahım.
Eylül 26, 2011, 12:19 pm
devlet politikası hakkında söylediklerin çok doğru. çok çocuk yapın demek yerine, o çocukları bakacak imkan vermedikçe, toplum kuru sözle ikna olmaz diye düşünüyorum. kuru sözle olmuyor, herkes üstüne düşeni yapmalı..
dünyanın en güzel duygusu olan o annelik duygusunu Rabbim herkese yaşatsın diyorum. isteyipte evlat sahibi olamayan herkese Mevlam hayırlı yavrular versin.
hep ikiz sahibi olmayı istemiştim, sen bunun nasıl bir duygu olduğunu ve bakmanın nasıl zor olduğunu biliyorsun cahideciğim=) Rabbim o güzel evlatlarına sağlık , mutluluk ve hayırlar versin=) benimde bu ikiz çocuk hayalimi, artık Mevlam evlatlarımdan göstersin, onlarda yaşatsın, ikiz torunlarım olsun inşALLAH=))))
tatlı yemeklerin kadar, tatlı dilin var canım cahidem. Allah a emanet ol kardeşim….
Eylül 26, 2011, 12:30 pm
es-selamu aleyküm canım bacım gene çok güzel bi konu. üzerinde uzun uzun konuşmak gerek malesef bende doğum kontrol hapı kulanıyorum ama ben adet düzensizliğimden dolayı kullanıyorum tabi dolayısıylada çocuk yapmayıda engellemiş oluyorum .iki oğlum var biliyorsun ,iki tane daha olsa yok demem ama onları gerektiği gibi yetiştirebilmek önemli biz hakıyla yaşayamıyoruz ki dinimizi çocuklarımızada yaşatalım ben kendimde çok eksiklik görüyorum bazen bildiğimide çocuğuma öğretemiyorum tamam çok şükür eşimle elimizden geldiğince dimimizi yaşamaya çalışıyoruz ama itiraf etmeliyim ki bunu çocuklarımıza vermekte zayıf kalıyoruz namaz kılarken küçük oğlum da benimle birlikte kılıyorbazen bir vaktin tamamını kılıyor bazende hemen sıkılıp kalkıyor ramazanda babsı teraviye camiye gidiyorum diyordu oda cami nasl bi yer benide götür baba diyordu babsıda götürüyordu bu büyük oğlum küçükkende böyeydi ama büyünce o merakı kalmadı şimdi 13 yaşında ramazanda oruç tutu kendi isteğiyle fakat babsının gel beraber teraviye gidelim cumaya gidelim tekliflerine hep yok dedi.bu bizim zayıflığımız biliyorum seneye artık namaz kılmaya başlayacaksın diyoruz oğlum tamam diyor ama ben şimdiden alışması için kılmasını istiyorum bu zamanki çocuklara çok baskı yapınca hepten kaybediyorsun o yüzden çokta üzerine gitmek istemiyorum .yani bacım seninde dediğin gibi eğer bişeyler verebiliyorsak çok çocuk olmalı allah rızkını veriyor amenna ama öfkeli asi çocuk büyütmektense hakıyla iki çocuk yapıp büyütmek daha yatkın geliyor bana… selametle
Eylül 26, 2011, 12:35 pm
Tek çocuk annesi olarak yazınızı özenle okudum. Hakikatleri dile getirmişsiniz, kaleminize sağlık.
Eylül 26, 2011, 1:00 pm
canım ,
) Çok güzel, hele abileri ablaları büyüdükten sonra evde küçük bir prens ya da prenses tam bir altın top oluyor. Unutmayalım güzel olan şeyler her zaman fedakarlık gerektirir. Bazen evde yalnız olmak, hiç rahatsız edilmeden kitap okumak, gezmeye gitmek, düşünmeden, plansız birşeyler yapmak istiyorum… İnş. birkaç yıl sonra yapabileceğim 
))
güzel yazı, helal olsun !
Devletin çocuğun eğitimine, tahsiline yardım etmesini destekliyorum. Özellikle batıda tek çocuklu aileler çoğunlukta, tek çocuğa çok karşıyım, bir çocuğa ailesi tarafından yapılabilecek en büyük kötülük herhalde onu kardeşsiz bırakmaktır.Daha bekarken hayalim 3 evlat sahibi olmaktı, hamdolsun. Şunu da söylemeliyim, 3.çocuk biraz anneyi yıpratıyor
sevgilerle arkadaşım….
Eylül 26, 2011, 1:05 pm
Haklısın, müslümanlığı yaşayan arkadaşlar bu konuda da fedakarlık yapıp kurslara gideceklerine çocuk yetiştirsinler. Benim çevremde genellikle çok çocuklu arkadaşlar var ama senin bahsettiğin kişilikleri biliyorum. Ben takdir ediyorum, hele 3 ten fazla çocuğa sahip olanlar benim gözümde kahramanlarla eşdeğerdir …
) kadın oyuncu 2011 oscar a aday gösterilmiş bu filmdeki oyunu ile…
Bir de ileriye dönük bir hayalim var, çocuk esirgemede gönüllü çalışmak, belki müsait olursa koruyucu aile olarak bir yavrunun elinden tutmak. Bununla ilgili geçenlerde bir film izledim, muhteşemdi. Amerikalılar kendi insani propagandalarını yapmışlar yine ama olsun, örnek olması açısından harika filmdi. Filmin adını da vericem ama şimdi aklıma gelmiyor
Eylül 26, 2011, 1:24 pm
off cahide abla tamda bamteline dokundun valla.ben çocukları çok sevdigimden 2 çocukla kalmak istemiyorum.ama çevrem ve akrabalarım çok karsı gurbette oldugumdan galiba tek basına yeter deniyor.benimde korkularım var elbet.dini yonden tamamlayamayacagımdan korkuyorum.yavrularımın once hayırlı kul.hayırlı ummet hayırlı insan olması için çabamız ve dualarımız.bu konuda bana yardımcı olacak ögüt ve onerilerini bekliyorum.çok uzaklardaki bacınız.A.E.O
Eylül 26, 2011, 2:05 pm
öyle çok gaflete dalıyoruz ki,şu saydığın kelimeler artık alelade olmuş bizim için,belki şu sözler karşısında nice suskun kalmışızdr,çokça ezik bakakalmışızdır belki.. ne cüret oysa! kimin haddine! yaratan kim,yaşatan kim? bize ne oluyor ki şu acizliğimizle adeta kafa tutabiliyoruz,şu pek kıt aklımızla nede çok böbürlenebiliyoruz.. haşa Allah bir insan yaratacakta bizemi soracaktı,hem güya lafzen hayırlıyı isteyip duruyoruz,hemde o istediğimiz hayırlılar karşısında ne tam memnunuz,ne de arkasnda dik durabiliyoruz.. istiyoruz ama öyle,güvensiz,yapmacık,teslimiyetsiz…
çokşey varda şu nefse denecek,kelimelerim yetersiz,oldukçada beceriksiz… nediyim,Allah dostdoğru eylesin bizleri… tam tamına müslüman,yani teslim olan eylesin hepimizi.. samimi,riyarız,şuurlu kul olabilmememiz için yardm etsin..
amin….
Eylül 26, 2011, 2:08 pm
bende cok cocuktan yanayim yaklasik iki yillik evliyim bebek istiyoruz insallah rabbim kendisine layik kul, peygamberimiz(sav)e layik ümmet ve bize layik evlatlar verir insallah.bana da cocuk icin dua ederseniz cooook sevinirim degerli cahide jibek ve site ziyaretcileri.olursa 4 cocuk diyorum bakalim
Eylül 26, 2011, 3:42 pm
ALLAH gönlüne göre versin kardeşim dualarım bebek bekleyen tüm annelere selametle
Eylül 26, 2011, 6:13 pm
cokk tesekkürler aysegül hanim.müslümanlik bu olsa gerek tanimiyoruz , görmüyoruz ama cani gönülden iyi dileklerde bulunuyoruz birbirimize. rabbim senin de insallah maddi ve manevi ne türlü sorunlarin var acil sifa ve cözümler sunsun insallah..
Eylül 27, 2011, 8:24 am
Tez zaman da Rabbim kucağına yavrunu almayı nasip etsin inş …
Eylül 26, 2011, 2:34 pm
sevgili cahide hanım yazılarınız harika sayfanızı açmak için her günü sabırsızlıkla bekliyorum .o güzel yüreğinize sağlık
Eylül 26, 2011, 3:41 pm
cahidecim bu güzel yazın için teşekkür ederim.mutlaka katılan da olacak katılmayan da.öncelikle beni üzen yorumu yazan mine çelik kardeşime“kürtlerin bayram etmesi vs yazmışsın.neden karşıdakine din kardeşi gözüyle değil de mensup olduğu ırk gözüyle bakarız.bu yorumunda bir aşağılama ve dışlama sezdim.birkaç çürük elma yüzünden neden elmaların tamamına çürük muamelesi yapılır ki..ben kürt değilim ama madem onlar benim din kardeşimse yapılan kırıcı yorumlar beni üzer.lütfen cümlelerimizi seçerek yazalım.çünkü bu siteyi sadece türk olan değil dini hassasiyeti olan birçok kardeşimiz takip ediyor.
Eylül 26, 2011, 3:53 pm
Zerdalim,yorumlara cevap yazmakta zorlanıyorum. Söyleyecek çok söz oluyor ama genelde cevapları diğer kardeşlerimiz verdiği için çok müdahale etmek istemiyorum. Benim çok sevdiğim kürt arkadaşlarımda var. Hatta burada çok iyi insanlarla da karşılaştım. Hele 7 çocuğu olup her birine güzel bir meslek edindirmiş bir ablamız var ki, gıpta edilecek nitelikte. Çocuklarındaki terbiye, iman gözlerimi yaşarttı.
Bizzat kendi köyümün insanları, kürt değiller ve Türk’lükleriyle her fırsatta övünürler. Ama onlardan bir çoğunun çocuğu ateist ve din düşmanı olarak yetişiyor.
Efendimizin buyurduğu gibi: “Acemin araba, arabın aceme bir üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takvadadır”
Eylül 26, 2011, 4:03 pm
Toplumda yaygın olarak kullanılan şu söz bize asla yakışmıyor: “Çocuk yapmak”
Biz aciz kullar çocuk yapamayız. Sadece bir çocuğun olmasına, dünyaya gelmesine vesile oluruz. Bir kadın Allahın büyük bir mucizesini taşır. Mucizedir ki bir damla sudan bir hayat meydana gelir.
Çocuğumuzun olmasını isteyerek veya olmaması için tedbirler alarak fiili bir dua yapmış oluruz.
Ama asla ÇOCUK YAPAMAYIZ!!
Eylül 26, 2011, 4:35 pm
evettt yazını okudum ablacım ayrıcada hiç eleştirmedim aksine baştan sona fazlasıyla katılıyorum aynen senin gibi düşünüyorum sanırım sen geçen gün somalideki açlık yüzünden yaptığım yorumlar sebebiyle öyle düşündün.oradaki fikrim hala baki.çünkü ben herşeyin hakkıyla yapılmasından yanayım.o kadar açlıktan ölen nüfusun yaşadığı bir yerde sürekli insanların binlerce çocuğu açlıktan öleceğini bildiği halde o perişanlığa mahkum etmesinin nasıl bir mantığı olabilir.seni doğurucam ama bir gram süt bile ememeden gözümün önünde günden güne inleyerek öleceksin böyle bir mantıkla işkence çektirerek öldürmenin bilerek gidip kürtaj yaptırmakla arasında ne fark varki.muhakkakki o insanlarda öyle olsun istemiyorlar ama akibet belli madem zaten kendin insanlık dışı koşullarda ayakta kalmaya çabalıyorsan yapmıyacaksın o çocukları bunun için gerekirse kocana yaklaşmayacaksın.ben zaten ona hiç anlam veremiyorum kendi adıma söyleyim ben bile uzun yaz günlerinde oruçlu iken bazen susuzluktan öyle hale geliyorumki akşamı zor ediyorum kaldı ki bir kaç saat sonra yemeğe kavuşacağımı bildiğim halde sanki hep aç kalıyormuşum yada kalacakmışım gibi hissediyorken sürekli açlıkla boğuşan ne zaman kursağından bir lokma geçeceğini bile kestiremeyen o kadar perişan insanların nasıl oluyorda aklına çiftleşmek gelebiliyor hiç bir zaman bunu anlayamayacağım.neyse orası boylu boyuna bir sızı insanın vicdanında ben bile yazarken kötü oldum oradaki bebekleri düşünüp gelelim ülkemize.hatta kendi aileme.bizde 6 kardeşiz annemin doğumdan sonra kaybettiği ve hamileyken düşürdükleri hariç.yani baya kalabalık bir aileyiz.ben her zaman kızıma örnek verirken kendi çocukluğumu gösteririm çünkü benim çocukluğumda herşey böyle bol istediğin zaman bulunur değildi.biri olsa diğeri olmazdı.babacığım bir gün sırtında çuval taşır ertesi gün tarlada çapa yapar yani sürekli evlatları için koşturur birgün bile sabah ezanından sonra yatmazdı.yaşlıların deyimiyle üzerine güneş doğmazdı.ama evimizdende hiç bir şeyimiz eksik olmazdı.herşeyimiz kasalarda çuvallarda dolu olurdu.bereketli olurdu.anacığım sağolsun babama bir pazar listesi verirdi padişah fermanı gibi.ben bazen babacımın yanında giderdim pazara düşünürdüm nasıl para yetecekte hepsini alabilecek babam diye bazılarını az alabilirdi ama mutlaka alırdı.nasıl oluyorsa eve gidip kapışıverince hemen bitecek diye korktuğum ne varsa bir hafta yeterdi.hiç anlayamazdım aslında ne azdı hepimiz kaç kere yedik diye kafa yorardım.meğer içindeki berekettenmiş.o zamanlar annem sabahları bize 3 yumurta kaynatırdı 6kardeşsiniz yarımşar yiceksiniz derdi.ben hiç bir zaman tam yumurta yemedim kahvaltıda ama herşey çok lezzetliydi.çünkü kardeşlerimizle kapışır bir lokma fazla yemek için savaş verirdik.yumurta evde olmadığı için değil annemin bizi hayata alıştırmasının ilk adımlarıydı o kahvaltılar.biz o kahvaltılarda önce paylaşmayı öğrendik çok bile olsa israf etmemeyi fazlasını olmayacak günler için saklamayı sonra nimetin kıymetini ne zor kazanıldığını ve emek verildiğini zeytini iki kere ısırıp önce nefsimizle mücadele etmeyi öğrendik sonra ise aslında azlada doyulabildiğini şükür edip ALLAH bereket versin diyerek sofradan kalkmayı öğrendik ve hep kardeşlerim sayesinde öğrendim.şimdi ise herşey bol çoğu zaman sırf pişiriliş şeklinden dolayı beğenip yemedikleri için yenisini istiyor benim evin ahalisi.bende ipler kopuyo tabi.mübarek bu memelekette insanlar açlıktan ölüyorken dünya kırılıp geçiyorken sen nasıl bu kadar bencil olabilirsin biri lop istiyor diğeri yağda yumurta öylde yapsan ama istediğim gibi pişmemiş deniliyor sürekli biri etli yemem onu pişir diğeri ben sebze yemiyorum bunu pişir deniyor.yani ablacım -bir şükürsüzlük bir memnuniyetsizlik almış başını gidiyor etrafımdakilerdede durum aynı.şimdi herşey bol ama kıymeti bilinmiyor.önceden azdı kıymetliydi.daha doğrusu önceden zor elde edildiği için hiç bişeye kıyılmazdı.sebzenin meyvenin turfandası vardı.şimdi hangi meyve hangi sebze hangi mevsimin bilmiyor insanlar.çocuklarımıza gerek çalışıp gösteremediğimiz gerek başka sebeplerden eksik bıraktığımız sevgi ve ilgi eksikliğini sürekli onları memnun edecek şeyleri gözlerine sokarak aradaki mesafeyi kapatma çabalarımız yüzünden artık çocuklarımız herşeyi kolay elde etmeye alıştı.hiçbir şey için çaba sarfetmiyorlar.kıymet bilmiyorlar.uzattım gene ablacım kısacası herkes hakkıyla yetiştirebildiği kadar çocuk yapmalı bence.çünkü artık dünyanın düzeni bozuldu ve bozulmaya devam ediyor.acilen düzeltebilecek nesil yetişmesi içinde önce bilinçli ana babalar sonra layıkıyla yetişmiş evlatlar lazım ALLAH hepimize önce bu bilinci aşılama gayreti ve sabrı sonrada ağzı şükürlü beyni ilimle dolu ALLAH yolunda ilerleyen ayağı islam üzere olan hayırlı evlatlar versin diliyorum.bütün takipçi arkadaşlarımı ve senide YARADANA emanet ediyorum.MEVLAM hepimize yardım etsin.selametle kardeşlerim
Eylül 26, 2011, 4:43 pm
zerdali mişmiş arkadaşa
Çocuklarının sayısını bilmeyen, bilinçsiz,yavrularını kullanan ve polise taş attıran aileleri kastediyorum, diğerleri kardeşimdir, kürt düşmanı değilim, onları dışlamak bana düşmez ama ülkemizde de bir gerçek var, herkes iyiyse bu malum partiye oyları kim verdi?
Eylül 26, 2011, 6:36 pm
Mine hanım yazınızdan anladığım kadarıyla ……….Ayrıca çocukların sayısını bilmeyen,çocuklarını bilinçsiz yetiştiren sadece Kürtlerde mi oluyor,bu dedikleriniz bir çok toplumlarda rastlanan bir durumdur.evet onları dışlamak size düşmezse neden böyle bir yorum yazıyorsunuz. bi araştırın vede o partinin oy oranına bakın bi.o malum partiye oy verenler Kürt nüfusun sadece 4 te 1 i.ee şimdi siz kalkmış o 4 te 1 azınlığın yaptıklarını tüm Kürtlere bağdaştırıyorsunuz.o zaman başkalarıda kalkar ERgenekon terör örgütünden bahseder dimiiii.Yani uzun lafın kısası bi toplumda bazı pisliklerin yaptıklarını o toplumdki herkese yükleyemezsiniz.ayrıca yazdıklarınızı sildinizmi göremedimde -madem yazdınız, yazdıkarınızın arkasında durmayıda bilin.
Eylül 26, 2011, 7:36 pm
Ben bu konunun daha fazla büyümesini istemiyorum. Mine kardeşimiz gayet iyi niyetli bir insandır. Bazen söylediğimiz sözler yanlış anlaşılabiliyor ama aslında biz farklı bir şey söylemek istiyoruz. İnsanlık hali. Lütfen birbirimizi bu tarz sözlerle itham edip kalp kırmayalım ve konuyu saptırmayalım.
Eylül 26, 2011, 7:00 pm
cahide hanım merhaba , öncelikle yazdıklarınıza asla katılmadığımı söylemek isterim ..Allah her kişiye akıl vermiş zeka vermiş istemiş ki insanlar bu aklı kullansın takma akılla birilerinin peşinden gitmesin…cahide hanım, kişiler çocuk sayısını maddi olanaklarına ve yetiştirme gücüne göre yaparlar .kendimden örnek verirsem ben ,iki yetişkin çocuk annesiyim çocuklarımı iyi eğitip, onları vatana millete hayırlı tahsilli vicdanlı kişiler olarak yetiştirdim..eğer zamanında önlem almasaydım çocuk sayım belki de beşleri bulurdu ..düşünüyorum da beş çocuğu eşit olarak aynı eğitim ve aynı maddi olanaklarla asla yetiştiremezdim ..o nedenle kişiler bakabilecekleri kadar çocuğa sahip olmalı ve onları sevgi ile büyütmeli .. sevgilerimle….
Eylül 26, 2011, 8:32 pm
Hayırlı akşamlar arkadaşlar.Ben sabah yorumumu yazıp arkadaşlarımla kahvaltıya gittim.Cahide hanımın bükme böreğini yaptım.Dünden kalan birkaç kalender şekerpareyede güvenerekarkadaşımı çaya çağırdım.Bükme böreğim okadar güzel olduki çocuklar sen çok yedin ben az yedim kavgası bile yaptı.Enkısa zamanda sizde yapın.Ben yarın yine yapacağım tadı damağımda kaldıiAllah razı olsunCahide hanım sayenizde evdekiler bayram ediyor.Siteye geldim bütün yorumları okudum.AYŞEGÜLhanımın yazısını okurken nedense içim acıdı hüzünlendim.Sonra GÖNÜL hanımın yorumuna takıldım.Gönül hanımcığım tahsil yada eğitim maddiyatla pekte alakalı olmuyoraslında.Benim eşim şehre oldukça uzak ücrabir köyde büyümüş.Okula giderken çantası ayakabısı yolda yiyecek azığı bile yokmuş.Köyün en garibanlarıymış.O haliyle parasız yatılıyı kazanmış.Liseden sonra üniversitede birincilik elde etmiş .Garibimin üzerine giyeceği ikinci bir kıyafetide yokmuş.Ya ben.Ablam bankada iyi bir konumda çalışıyordu.Rahmetli babacığımın maaşı oldukça iyiydi.Eniyi kıyafetler eniyi yardımcı kitaplar en pahalı çantalar alınıyordu.Ben o imkanlarla okuyamadım.Şimdi kapasiten yoktu diyebilirsiniz.Mesele o değil.Ben 20 yıl önce lise ikinci sınıfta okulu bıraktım.Şimdi35 yaşında açıköğretimde sosyolojiyi kazandım.Hemde 20 yıldır ders yüzü görmedim.Hiçbirzaman ben üç çocukla kalmalıyım diyemiyorum.Onu bu cüzi irademle ben belirleyemem.Rabbim ol der olur.Taktir neyi gösterir bilemeyiz.Maddiyat hiç birşey değil.Kimi aileler var çuvalla para akıtıp özel hoca tutuyorlar onların çocukları okumuyor çocuğuna kaynak kitap bile alamayanın evladı okul birincisi oluyor.Eşimin diğer kardeşleride okumuşlar o imkansızlıklar içinde .Birde yorumcu arkadaşlardan biri kitap ismi istemiş.Ben bu sene çocuk gelişimi ile ilgili bir kursa gittim.Freuddan Eric Ericsona Kolhbergten Piagete bütün kuramları metodları anlattılar.Bana kalırsa Gazalinin EY ÇOCUK adlı eserini okuyun.Üç beş sene evvel Üstün Dökmenden tutunda Doğan CÜCELOĞLUNA Muhammet BOZDAĞDAN BAKİYE MARANGOZAkadar tüm kitapları okudum.Vardığım sonuç çocuğumu hayatı insanları kendimi ençokta Rabbimi sevmeliyim herşeyin başı sevgi.
Eylül 26, 2011, 9:29 pm
Sevgili kardeşim, ikizlerimin doğacağını öğrendiğimde, telaşla çocuk nasıl bakılır, nasıl eğitilirin derdine düştüm ve acilen bir kaç kitap aldım. Kaç defa okudum hatırlamıyorum ama kitapları su gibi yapmıştım. çocuklarım doğduktan sonra da her başım sıkıştığında o kitaplara bakar çareler arardım.Gördümki anlatılanlarla gerçekler çok başka. Tabi bunu anlamam öyle çabuk olmadı. Önceleri hatayı hep kendimde arardım.
Ortanca oğlum doğduktan sonra bu kitaplar, artık hatalarıyla beraber duruyordu önümde. bu kez müslüman yazarlardan okumaya başladım. Ortancam çok hareketli, çok meraklı bir çocuktu ve hiçbir çocuk eğitimi kitabı işe yaramıyordu=)
Bu kez kendi geliştirdiğim metodlar devreye girdi. Artık ben tecrübeli bir anneydim. Her çocuğun şifresinin farklı olduğunu anlamıştım.
Kızım doğduğunda tecrübem, sabrım ve rahatlığım zirve yaptı. Kızıma zorla yemek yedirmedim. İnatlaşmadım. Ev kirlendi, döküldü saçıldı gibi şeyler basit ve önemsiz konulara dönüşmüştü.
Bu yüzdendir ki, bana bu konuda bir kitap öner diyenlere kitap öneremiyorum. Kulağa kötü gelebilir ama, çocuklar büyürken yaptığınız hatalar, tökezlemeler, edindiğiniz tecrübeler size ait koca bir kitap oluveriyor.
Bahsettiğiniz gibi yeterki çocuğu sevip onu gereği gibi anlamaya çalışalım.
Kalbi muhabbetlerimle…
Eylül 27, 2011, 8:49 am
Kalemine sağlık ablacım. Ne güzel düşünüp yaşmışsın . Bu konu hakkında soru çok ama cevabı insan dan insana çok değişen bir konu, maddi sıkıntılar manevi kaygılar derken uzar gider. Yorum yazan kardeşlerime katıldıklarım da var hiç tasfiv etmeyeceklerim de . Senin altı çizili yazdıklarına harfi harfine katılıyorum, hele ki yukarıdaki yorumuna bayıldım
Biz 4 kardeşiz çok kardeş olmanın sefasını sürüyorum elhamdülillah.Bir erkek üç bacıyız ailem bizi çok şükür maddi olarak olmas da manevi anlamda çok güzel yetişdirdi. Rabbim onları da cennetine dahil eder inş…Kendimden yola çıkarak, ben de 3-4 evlat istiyorum. Rabbim nasip ederse. Şimdi 2 evladım var bakalım hayırlısı neyse onun için dualarım .Ama benim çözemediğim konu araların daki yaş farkı üst üstte olmasını istemiyorum yanlış mı düşünüyorum bilmiyorum. küçükken ihtiyaçlarını gidereyim derken ilği eksik kalıyor sürekli bir şeylerle meşğul oluyoruz, vakit ayıramamaktan korkuyorum. kendimde hiç sevmediğim ama vazğecemdiğim huylarım var ( düzen hastasıyım ) o yüzden kendimi çok yıpratıyorum uyku düzeni yemek düzeni evin düzeni derken kendimden geçiyorum yahu 
:) Bakalım hakkımızda hayırlısı Rabbim cümle ümmetin evlatlarını layıkıyla yetiştirmeyi nasip etsin. Evladı olmayan kardeşlerime de Rabim evlat nasip etsin…Allah’a emanet ol ablam Seni çok Seviyorum….
Eylül 28, 2011, 10:06 am
bu söylediklerinin altına imzamı atarım ablacım aynen katılıyorum şu an bende aynı taktiklerle büyütüyorumda oğluşumu:))
Eylül 26, 2011, 9:39 pm
Öyle zor bir konuki bu. Yaşamayan yorum da yapmamalı bence.
Çok güzel bir yazı, elinize sağlık.
Allah rızkını verir bana göre ütopik kalıyor. saygısızlık etmek istemem tabi.
Tek çocuklu, üzgün anne Çiğdem
Eylül 27, 2011, 8:32 am
“Allah rızkını verir bana göre ütopik kalıyor.” Bu sözünüz beni çok üzdü. Oysa Rabbimiz “Biz, onların da sizin de rızkınızı veririz.” buyuruyor. Rabbimiz dediği hak sözdür ütopik olur mu hiç?? Zaten öylede oluyor. Evlendiğim zamanki durumumla, şu an dört çocuklu olduğum halimi karşılaştırıyorum. Allah’a binlerce şükür olsun. Bu ne berekettir, bu ne devlettir. Tek maaş, 6 kişilik aile, borçsuz sıkıntısız. Bu bir mucize değil mi sorarım size. Doktor bir arkadaşım var. Tek çocuklu. “Ya hu sizin evdeki bereket bizde yok. kenara para bile koyamıyoruz. Nerden gelip nereye gittiği belli değil!” der hep. Akıl almıyor ama bu böyle…
Yaşlılar, bebek ve çocuklar hem belaya engeldir. Hemde evin bereketidir. Kapitalist sistemin dayatma düşüncelerinden artık vazgeçelim lütfen!
Eylül 27, 2011, 5:02 pm
Çok haklısın Cahide Abla..
Eylül 27, 2011, 6:13 pm
“Beli bükülmüş ihtiyarlarınız olmasaydı, belâlar sel gibi üstünüze dökülecekti” (İmam-ı Gazâlî, İhyâu Ulûmi’d-Dîn, s. 341)
Allah bir kedinin kopegin bile rizkini bereket suretinde veriyor, degil mi ki insanin rizkini vermeyecek..
“Şüphesiz ki rızık veren, mutlak kudret ve kuvvet sahibi olan ancak Allah’tır.” Zâriyat Sûresi, 51:58.
“Yeryüzünde yürüyen ve kendi rızkını yüklenemeyen nice canlının ve sizin rızkınızı Allah verir.” Ankebut Sûresi, 29:60.
Eylül 26, 2011, 10:07 pm
Kesinlikle katılıyorum.Ben çocuk eğitimiyle ilgili kitabı olan bir yazar hanımla arkadaşlık etmiştim birsüre.Çocuğundaki olumsuzlukları görünce buişin sadece kağıt üzerinde kaldığını fark ettim ne acı.Birde yukarıda ismini zikrettiğim bilim adamlarını okurken müslüman olduğuma şükredip sünneti seniyyeler ışığında evlatlarımı yetiştirmenin dünya ve ahiretim için daha uygun olduğunu farkettim.
Eylül 26, 2011, 10:31 pm
hayırlı geceler arkadaşlar, yine dayanamadım yarın yapacağım bir tarifi almak için cahideciğime uğradım. ve yine dayanamadım yorumlara bir göz attım.
sevgili anonim kardeşim, yorumunu sonuna kadar okudum ve seni gayretinden , başarından dolayı tebrik etmek istedim. çoğu kez karar verdiğim ama bir türlü cesaret edemediğim en büyük hayalimi gerçekleştirmişsin. bravo diyorum.Rabbim gayret versin kardeşim. en büyük isteğim sosyoloji okumaktı ama kısmet olmadı. yorumun bana bir kez daha kuvvet verdi. anladım ki, hiçbirşey için geç değil.. konumuzla hiç alakalı değil ama, arkadaşımın bu yorumundan farklı bir ders almak çok mutlu etti beni , ve ona teşekkür etmek istedim=) diğer söylediklerinde de çok haklısın, sonuna kadar katılıyorum.(bu arada, tatlıya kalender şekerpare demeniz çok güldürdü beni=) bu isim bu tatlıya gerçekten yakıştı=)
cahideciğim, bu yorumun o kadar yerinde ve doğru ki , anlatamam. her çocuğun şifresi farklı gerçekten, onun dilinden anlamak için annesi olmanız yeterli, kitaba falan gerek yok. iki çocuğumunda kişilik yapısı birbirinden farklı, seninde dediğin gibi cahidem, en büyük kitap, tecrübe=)
Allah a emanet ol can kardeşim….
Eylül 26, 2011, 11:31 pm
Cahide Hanim,
Yaziniz tek kelimeyle super olmus.Insani galeyana getirtecek kadar, ordaki bazi zit goruslere bende sahibim.Yokmu sosyal cevremiz bu dayatmalar onlarin meyveleri.Insanin neyi nasil nekadar karar vs. herseyi onlar dayatiyor ve cizgleri asani asagiliyor, kucumsuyor..Oglum daha 16 aylik 2 yil sut hakki bitsin hemen olsun istiyoruz, Allahin nasip ederse.Oglum cok yanliz cunku malum gurbet…Bu arada sizin tahsil durumunuzu cok merak ediyorum.Univerisite mezunlarindan daha fazla donaminiz var bu asikar.Yazilarinizda bilgi birikiniz hep dikkatimi cekiyor..Tebrik ederim ayrica yazilarinizla ufkumuzu aciyorsunuz ve de dokunulmayan birsuru konuya dikket cekiyorsunuz..
Hayirli Gunler..
Vesselam
Eylül 27, 2011, 8:25 am
Hüzünlü gurbet, üniversite okumadım ama hayatımda bunun eksikliğini hiç hissetmedim. Allah muhtaç etmesin.
İlk çocuğun üzerinden 2 yıl geçmesi önemli gerçekten. Allah hayırlı bir nesil versin. Yavrularımızı yalnız kendisine boyun eğenlerden etsin (amin)
Eylül 27, 2011, 12:16 am
anonime cevabım; adınızı bilmediğim hanımefendi merhabalar;siz de bilrsiniz ki istisnalar kaideleri bozmaz o nedenle iyi evlat yetiştirmek önce aile edep ve terbiyesinden sonrasında ise eğitimden geçer .. arkadaşların yazılarını şöyle bir okudum da bir hanımefendi taş atan çocuklardan bahsetmiş işte o çocukların aileleri bilinçli ve eğitimli olsaydı o çocukar bu kadar sardırgan olmazdı .. dahası da var eğer o çocukların aileleri korunma yöntemlerini bilseydi ,toplumda bu kadar başı boş çevreye zararlı nesil yetişmezdi .. Cem yılmazın dediği gibi eğitim şart)))ayrıca sizi kutluyorum ki eğitime önem verip 35 yaşında eğitiminize devam etmişsiniz…bu da demek ouyor ki bakabileceğimiz kadar çocuk dünyaya getirelim . getirelim ki R abbimizde biz kullarıda dünyaya getirdiğimiz çocukara Allah razı olsun desin…..
Eylül 27, 2011, 8:21 am
Gönül hanım istediğimiz kadar çocuk yapmak gibi bir beceriye sahip değiliz malesef. Eğer böyle olsaydı, kürtaj denen şey olmazdı. Ya da çok istediği halde çocuğu olmayanlar, istedikleri zaman doğururlardı.Biz sadece fiili ve sözlü dua eder,gerisini Rabbimize bırakırız.
Biz istediğimiz kadar doğurduğumuzu sanarız. Hiç beklenmedik bir anda insanın çocuğunu Rabbim çekip alabiliyor elinden.3 ken iki , 2 iken 1 çocuk kalabiliyor elimizde. Ve bazılarının 5 çocuğu tüy gibi hafif olup, kolayca eğitilebilir büyütülebilirken, bazılarının 1 çocuğu 10 çocuğa bedel oluyor.
Eğer dünya da insanın çekeceği bir sıkıntı, zorluk varsa Rabbim bunu mutlaka yaşatır. Bu ya çocuklarınızdan olur, ya eşinizden olur, ya da başka bir şey ama mutlaka olur. Çünkü burası cennet değil. Bir imtihan dünyasındayız. Öyle veya böyle dertlere, sıkıntılara düçar oluyoruz. Öyle aciziz ki herşeyin elimizde olduğunu sanıyoruz ama çok yanılıyoruz…
Eylül 28, 2011, 10:19 am
ablam ya ben senin bu sonsuz teslimiyet içinde oluşunu ve RABBİM’e bu kadar sonsuz bir güvenle bağlı oluşunu çok taktir ediyorum ve imreniyorum.MEVLAM bizlerede bu teslimiyet aşkını nasip etsin inşALLAH
Eylül 27, 2011, 12:24 am
her yönüyle çok güzel ele alınmış mükemmel bir yazı olmuş.yazıya hayran kaldım kendime bir yığın ders çıkardım.gönül isterki kalabalık mutlu kocaman bir aile olalım ama keşke şartlarda buna el verse. bence hayat gerçekten zor Allah çocuklarımızın hatırına hepimize kolay geçim versin.şimdi 2 çocuğum var hayalim hep 3 çocuktu inşallah maddi manevi yaşam şartlarımız daha iyi olurda hayalim gerçekleşir.
Eylül 27, 2011, 2:06 am
Allah evlatlarımızı nurlandırsın,hayırlı evlat olmayı nasip etsin…
Eylül 27, 2011, 11:23 am
Arkadaşlar gününüz hayırlı olsun.Sabah erkenden çarşıya gidip eksik malzemelerimi tamamlayarak Cahide hanımın mayalı gül böreğini yaptım şuanda tepside mayalanıyorlar.Aslında bükme böreğini yapacaktım onu dün yaptığım için birde bunu deneyeyim dedim.Yorumları okudum evvela Hülya hanım aslında benim hayalim edebiyat okumaktı .2006 da İnsan Vakfının şiir yarışmasında Türkiye 3. sü olmuştum.Gül Altuntaş diye yazarsanız Antolojiden tüm şiirlerimi okuyabilirsiniz.Yazmayı okumayı edebiyatı çok seviyorum bir gün bir seminerde sosyolog bir beyefendinin konuşmasını dinledikten sonra sosyolojiye merak sardım.İnanın insan istedikten sonra herşey olur yeterki niyetiniz sağlam olsun.Ah Gönül hanımcığım sizlede bir türlü orta yolu bulamadık.Evet yerden göğe kadar haklısınızda ya Türkiyenin en iyi üniversitelerinde en yüksek puanlarla okuyan öğrencilerin yaptıkları taşkınlıklara ne buyurulur.Ah Gönül hanımcığım keşke bu olumsuzluklar yaşanmasa ama eğitim tek taraflı olmuyor önce maneviyyat.Çiğdem Karal üzgün anne rumuzlu kardeşim.Mutlu olmak için okadar çok sebebimiz varki.Ben güne başlarken bugünümü çok mutlu geçireceğim diyerek kendimi olumlu motive ediyorum .Kendi memleketimdeyim ama ailem İstanbulda yaşıyor.Kızkardeşim Almanyada ve iki yıldır göremiyorum.Dertsiz insan varmıdır ayol.Önemli olan o dertlerle mücadele edebilmek.Birde haşa Allahın hazineleri azmıki rızkımızı vermesi ütopya olsun.Asıl ütopya inssnaın rızkı kendinden bilmesidir.Rabbim vermezse biz bir tohum filizlendirmeye muktedirmiyiz canım kardeşim.Sevgiyle kalın.
Eylül 27, 2011, 11:29 am
bir söz vardır cahide hanım ALLAH vermeyince vermiyor denir çocuğu olmayanlara ne kadar da doğru bir cümledir ki bazıları istemediği halde gereğinden fazla çocuk sahibi olur.,bazılarıda yıllarca çocuk hasretiyle tanıp tutuşur … işte bu noktada biz kullar ALLAH hın bize verdiği aklı kullanıp ,üstüne de bilim dünyasının bize sunduğu fırsatları değerlendirip bakamayacağımız çocuğa bir takım kontrol mekanizmaları ile önüne geçeceğiz ..cahide hanım canı veren de alan da ALLAH ona boynumuz kıldan ince dolayısı ile bir anda tüm varlığımız olan çocuklarımızın elimizden gitmesi de yolda yürürken bir arabanın altında kalıp ölmekte ALAHIN taktiri…Asıl gelinecek nokta ise ALLAH hayırlı evlatlar nasip etsin…gününüz aydın gönlünüz sevgi ve merhametle dolsun sevgilerimle…
Eylül 27, 2011, 12:35 pm
canım cahidem çocuk konusunda fikirlerimizin aynı olduğunu biliyorsun.kalabalık bir ailem vardı elhamdülillah şimdide öyle .rabbim öyle kolaylığını veriyorki siz bile şaşıyorsunuz helede iki çocuğunuz özel çocuklarsa(biri spastik biri down sendromu)yüce mevlam eğer siz Ondan gelene razıysanız o çocukları evinizin bereketi neşesi rahmeti hayat kaynağı yapıyor bir anda. kardeşleri birbirine yardımcı ediyor. rabbinize el açarken onları dualarınıza vesile ediyorsunuz.o melek yavrunuz sizinle oturup dua ediyor namaz kılıyorsa daha ne istersiniz .
engelsiz olupta bir veya iki çocuğa bakamayan annelere inat ben rabbime şükrediyorumki ben onların annesiyim.inş rabbimin huzuruna onları iyi bir kul iyi bir ümmet olarak yetiştirmiş olarak çıkarım
tevfik rabbimden….
Eylül 28, 2011, 7:54 am
masallah,Subhanallah!! Bu ne güzel tevekkül bu ne güzel sükür böyle .Rabbim bizede böyle dogru güzel positiv anlayislar versin.Ne güzel sahiblenme,kabullenme bu.masallah diyorum size hakikaten cok güzel düsünüyorsunuz.Rabbim sizi bereketlesin kat kat hayirla mükafatkandirsin,dünya hayatinizda da ahiret hayatinizdada sizi mutlu bahtiyar eylesin. amin
Eylül 28, 2011, 8:15 am
Gerçekten ablamızın sabrı, tevekkülü takdire şayandır. Bir tane, iki tane sağlıklı çocuğu olupta sızım sızım sızlananlara inat o asla şükrü elden bırakmaz. Allah ondan razı olsun. Sabrı neticesinde, evlatlarıyla beraber en güzel mükafatla mükafatlandırsın. (AMİN)
Eylül 27, 2011, 3:57 pm
Sanırım bunlar iman eksikliğinden oluyor yani tam teslim olamıyoruz yüce Yaradan’a.. Bilemiyorum..
(sonra onunla da zengin akrabalarımız adi diye dalga geçmişti ama neyse) Akrabalarımızın eski kıyafetlerini giyerdik. Babam bir keresinde abime biraz para verdi. Dördümüz elele bakkala gittik 2 gofret aldık(50 lira mıydı 50 kuruşmu?) yarı yarıya bölüşüp dördümüz yedik, ne kadar sevinmiştik o gün.Allah affetsin inşaAllah; anneme neden bu kadar çok çocuk yaptınız diye sitem ettiğim oldu küçükken. Benim babam öğretmendi, belki sadece biz olsak yeterdi maaşı ama dedemlerin durumu iyi değildi(babamlar 8 kardeş ve en büyük erkek ve tek maaşlı çocuğuydu o zamanlar) sürekli onlara para gönderirdi. Babamın öğretmenlik yaptığı köy dedemlerin köyüne yakın olduğundan her cuma okul çıkışı toplanıp oraya giderdik, ertesi gün abimler hayvan otlatmaya biz tarlaya..Biz yürümeye başlayana kadar annem sırtında tarlaya götürmüş hep,büyüyünce evde babaannemle(babaannem sakat olduğu için tarlada çalışamıyordu) kaldık akşama kadar hiç anne yüzü görmedik aylarca. O yüzden sanırım şimdi bile hergün o kadar özlerimki annemi, herkes abarttığımı söyler ama elimde değil. Sonra biz büyünce şehire taşındık okul için. Neyse işte fazla uzattım.. şimdi benim bir kızım var ona annem bakıyor ben çalışıyorum. Eşimin durumu iyi olsa (yani onun maaşıyla ancak kira ve bir iki fatura ödenebiliyor..) bugün işi bırakırım…İkinci çocuğumun olmasından şu halimde çok korkuyorum.. Eğer imkanım olsaydı diyeceğim ama işte bu söz bile bu ayet karşısında çok anlamsız kalıyor değil mi Cahide Abla ;
Biz 4 kardeşiz 2 kız 2 erkek. Hepsini çok seviyorum Allah eksikliklerini göstermesin. Ama çocukken çok sıkıntı çektik. Bir ayakkabıyı 4 sene giydiğimi çok iyi hatırlıyorum. Aslında daha da giyecektim ama lisedeki arkadaşlarım dalga geçiyordu erkek ayakkabısı diye ben de başka zamanlarda giymeye devam ettim çok ağladığım için babam ayakkabı almak zorunda kalmıştı
“Geçim korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin. Biz, onların da sizin de rızkınızı veririz. Onları öldürmek gerçekten büyük bir suçtur.” (İsrâ, 17/31)
Sanırım dua gününde bizi de anarsın bu hafta…(geçen hafta yazamadım ama sabah erkenden dua ettim o kardeşlerimiz için). Neden anlamıyoruz ki Allah o kadar açık ayetinde söylemiş ama bizim gözümüz gönlümüz perdeli anlamıyoruz! Düzenin kölesi olmuşuz..Ne demeli şimdi nasıl dua etmeli?! Düzelir mi herşey daha doğrusu bu içinde olduğumuz karışık düzen bozulurda düzelir miyiz? Nasıl başaracağız, nerden başlayacağız…. Çok umutsuzum çooook…
Cahide Abla, İzninle ismimi siliyorum bu seferlik
Eylül 27, 2011, 5:42 pm
Canımsın sen benim. Allah büyüktür. Bu söz sana yavan mı geldi bilmem ama kalbinde şüphe taşımadan Allah’a tevekkül edersen asla darda bırakmıyor. Yeterki bunun idrakinde olalım. Sonra özelden yazmaya çalışırım inşaallah canım kardeşim…
Eylül 27, 2011, 4:32 pm
Hanımlar işte instant mayalı böreği yapmış ve sonuçtan fevkalade memnun olmanın huzuru ile geldim aranıza.İki komşum mantı açıyorlardı bende bir uğradım çaya çağırdılar.Eve çıkıp börekleri aldım.Bayıldılar tadına .Birileri yaptıklarımı beğendiğinde iyice şevke geliyorum.Artık bu börek benim favorim olacak.Yapması çok zor deği sadece yufkaları açarken biraz zaman alıyor.En kısa zamanda yapın misafirleriniz için oldukça ideal bir tarif.Sevgiyle kalın
Eylül 27, 2011, 5:34 pm
Sevgili Gül hanım, güzel sözlerinizle asıl ben mutlu oldum. Yorumu okuyan arkadaşlar merak ederler diye link bile verdim. Elde açma börekleri bende çok seviyorum. Afiyet şifa olsun. Elleriniz dert görmesin…
Eylül 27, 2011, 7:03 pm
CAHIDE HANIM LUTFEN BU SENE KURBANLARI OMRUNDE HIC ET YEMEMIS YAVRULAR ICIN SOMALIYE GONDERELIM BURDA BIR SEKILDE INSANLAR YIYEBILIYOR KIYASLAMAK BILE KORKUNC ORDA SU YEMEK HICBIRSEY YOK YOK HUZUN GOZLU ZAYIF COCUKLARA YARDIM…….
Eylül 27, 2011, 8:53 pm
yazılarınız çok güzel akıcı ve anlamlı .
sizi tebrik ediyorum sevgilerimle
Eylül 27, 2011, 11:53 pm
Canım , canı gönülden katılıyorum..Çoğunluğunu Yanlız ve yaşlı insanların oluşturduğu bir topluma dönüştürülmek istemiyoruz..
Allah basiret sahibi eylesin müslümanları..
sevgiler
Eylül 28, 2011, 2:30 am
Yaziniz gercekten cok guzel, elinize ve kalbinize saglik. Muslumanim diyen insanlarin kendilerine bir daha ben gercekten ALLAHin kulumuyum diye sormaları lazım. cunku ogle bi zamandayizki insanlar islam icin degil zevkleri icin yasiyorlar….
Eylül 28, 2011, 10:09 am
s.a.cahide abla. bu güzel yazı hakkında bende nacizane bişeyler yazmak istiyorum evliliğimizin 7. yılına yeni girdik . dün de kızım 1 yaşını bitirdi.elh.tam 5 yıldır çocuksuzluğun verdiği bereketsizlik, evlilik çatırdaması,insanların aşağılaması içinde geçdi ve daha neler neler… bebeğimin doğmasıyla berabet eviliğimize göz dikmişler çekildi. eşim daha çok kazanmaya başladı.bütün zamanım derslerde cuma sohbetlerinde geçerken şimdi küçük şirin bir varlığın büyümesini tefekkürle geçiyor. çocuk sevmek bir yana acısıyla tatlısıyla onun büyüdüğünü ve büyürken hem öğrendiğini hem de öğrettiğini görünce bir çocuk daha istedim. elhamdülillah ve bu ikinci çocukla en çok istediğim evimize kavuşmak için adım attık inş 1 yıl sonra yeni umutlarla evimize ğeçicez. şimdi 7. ayıma girmek üzereyim. maddi manevi o kadar güzel şeyler yaşıyoruz ki bırakın çocuk öldürmek, aldırmak,yada iki çocuğun arasını uzun tutmak sadece şunu düşünüyorum rabbim ne verirse güzelini veriyor ve sadece bizede o güzellikleri görmek müşahede etmek ve tatmak kalıyor. ve ayrıca kısa bi şeyden bahs edicem çok uzattım kusura bakmayın. 2. hamile kaldığımı öğrendiğimde kızımı emziriyordum sütümde bi bozulma olmadığı ve bebeğimde de herhangi problem olmadığı için doktor kontrolünde emzirmeye devam ediyorum.gerçekten büyük bi mucizeyi yaşıyorum. hem bir yaşındaki kızımı besleyip allahın izniyle hem de daha kucağıma almadığım diğer küçük kızımın gelişiminin iyi olduğunu bilmek allaha olan inancımı muhabbetimi artdırdı. O ki hiç bir mahlukatının maddi manevi rızkını kesmiyor.
hakkınızı helal edin çok uzun oldu.ama belki bi faidesi dokunur ümidiyle yazmak istedim. selamet ve hayır sizlerin olsun
Eylül 29, 2011, 12:09 am
Bütün yorumları okudum,güzel şeyler yazmış bir çok ablamız Allah razı olsn.benimde 2 oğlum var ,biri 2,5 yaşında diğeri 6 aylık henüz,çok şükür Rabbime ki bu güzel duyguyu bize tattırdı,hamdolsun.inşaALLAH bunlar biraz büyüyüncede 3.cüyü istiyoruz.Çok şükür çok blinçsiz bir anne değilim ama içimde hep bir yerde (acaba evlatlarımı Rabbimin istediği gibi yetiştirebilcek miyim ya yetiştiremezsem korkusu var) ..Bunu nasıl yenebilirim ? yada ne yapmalıyım ? Cahide abla Allah razı olsun kalemin sağlık,Dualarınızda benide unutmayın ne olur..Allah ın bereketi üzerinize olsun,sevgiler..
Eylül 29, 2011, 3:36 am
s.a cahide hanim sagolsun arkadaslar soylenecek pek bir soz birakmamislar.ama tum kalbimle onlarin ovgulerine katiliyorum.yaziniz moda tabirle super.inanin buraya kadar okumak 1 saatimi almistir.yukardaki bir arkadas gibi hemen hergun mutlaka sayfaniza ugrarim.guya yatmadan bi bakip kapatiyordum iyikide sonuna kadar okudum.bende hani kac cocumuz olacagini biz mi belirliyoruz?konusunda bikac kelime karalamak istedim.acizane mutevekkil bir itikada sahib(elhamdulillah) olmakla birlikte,kalabalik bir aileden gelmenin verdigi dusunce herhalde yada cehalet mi demeliyim bilemiyorum?hep 1 az 2 fazla dusuncesini benimsemistim.ha kalabalik aileden gelmekten de daima hosnut olmakla beraber,kendimin cok cocugum olmasini istemiyordum
))))) (elimdeyis gibi) neyse daha fazla uzatmiyayim.evlendim tabi buyuklerim hemen sakin cok cocuk yapma!telkinlerinde bulundular ben zaten fikrim belli genede 3 yas arayla kizim ve oglum oldu bende oh tam istedigim gibi ikiside var derken kizim 6 yasina gelince bizim niye bebegimiz olmuyor gibi sozler etmeye baslayinca bizde evimizdeki eksikligi farkettik sanki!!! 1az 2 fazla diyen ben 7-8 ay cocugum ( yani hapi biraktik tan sonra)olmayinca eyvah dedim ki ALLAH tum kardeslerime tattirsin bu kutsal duyguyu amiin .sonraki ay hamile oldugumu anladim.ve 9 ay sonra nur topu gibi oglumu kucagima aldim sanki ilkez anne oluyordum ona her konuda cok ozeniyordum digerlerinde yapamadigim seyleri ona yapmaya calisiyordum hatta digerlerini uzun emzirememenin buruklugunu yasadigim icin ne yapip edip bunu 9 ay emzirdim.biliyorum cok uzattim ama sonunu dinleyin daha dogrusu okuyun:)bebgim 10 aylik olunca birde baktim hamileyim dusunun 1.5 yas arayla simdi herkes onlari ikz saniyor.ben 2 ye cok derken etti 4 daha bitmedi 2008 yilinda tam da izin hazirligi yaparken halsizlik bas donmesi ve usume belirtileriyle doktora gittim.doktor bazi testlere tabi tuttu her ihtimale karsi hamilelik testi de yapmasini rica ettim.aksama dogru telefonum caldi ginda doktorum titrek bir sesle hamile oldugumu haber veriyordu.sok olmustum kimseye duyurmadan izin yoluna ciktik esim (bu arada hacidir kendisi)TURKIYE DE caresine bakariz diyordu ALLAH ima sukurler olsun hirbir vakit onun dusuncesine bi an bile katilmadim.daima ALLAH-U TEALAYI REZZAK-I ALEM bilmisimdir.ama tabiiki yetistirme kaygisi daima icimdeydi.ama 3500 km lik yola cikarken de duserse,duser (ALLAH AFFETSIN) diye aklimdan gecmedi dersem yalan olur.velhasili kelam etti 5 hayat hikayesi gibi oldu beni maruz gorun.simdi soruyorum insanin cocuk yapmak elindemiymis??bazilarinizi duyar gibiyim tedbirini almazsan bole olur diye dusundugunuzu ALLAH biliyor elimde olsaydi 3 ten sonra istemezdim.yinede sukrediyorum evlatlarim hepsi simdilik saglam yarina ne olacagini kimse bilemez ve yine elimde olsaydi secme hakkim olsaydi CENAB-I HAKK in bana fazla degilde olmayan kardeslerime vermesini arzu ederdim.simdi toplumun dislamasina gelince bir topluluga girdigim zaman kilomdan dolayi hamile olup olmadigim sorulur hemen yada daha cocuk yapcakmisin sorusuna maruz kaldigim cok olmustur tabiiki bunlar cok rencide edn sozler kimi zaman guler gecerim kimi zaman da icime akitirim.ama ALLAH a her zaman sukrediyorum umidim o ki vatan a ,millete, dinine, diyanetine bagli hayirli evlatlar olsunlar.sizlerin cocuklariyla birlik te sabirla okuyan lardan ALLAH razi olsun haklarinizi helal edin.selam ve dua ile. leyla sultan
Eylül 29, 2011, 11:21 am
ne güzel hayat hikayeleri paylaşılmış,ibret aldım,hüzünledim,gülümsedim kimi zaman… Allah hayırlı kul etsin o yavruları,dini yolunda sabit kılsın kalplerini.. olmayanlarada göz aydınlığı olacak evlatlar nasip etsin Rabbimiz… analarımızın kalplerini kıran,patavatszca,cahilce konuşup rencide edenleride Allah ıslah etsin,öyle üzülüyorum ki bu duruma niye sanki düşünmeden konuşur insanlar,oysa bazı kelimeler vardır sarfettiğimiz ister şuurunda olalım isterse aksi,Rabbimzin gazabına (Allah muhafaza),yada rahmetine maruz kalabiliriz sarfettiğimz cümleler ile… yinede hadolsun ki müslümanız sabretsekte kazanırız,şükretsekte.. hani diyor ya Peygamberimiz ne güzeldir o kişinin hali,başına bir musibet gelir sabreder ve kazanır,yine başına güzellikler gelir şükreder yine kazanır,her halükarda kazanç elde eder… ,inşeallah kazananlardan oluruz bizde.. diyeceğim şuki incinsekte,kırılsakta,rencide olunsakta değiştirmeyelim istikametimizi,sabredelim,hiç biri öylesine, değil,hiçbiri boş değil ya makamımızı arttırır yada günahlarımıza kefaret olur herbiri.. Allah bizi sabredenlerden,çokça şükredenlerden eylesin.. amin…
Eylül 29, 2011, 10:07 pm
cahide hanim cok guzel bir yazi.haklisiniz ama olayin birde diger tarafi var,insanlar okadar cikarci.bencil olmuslarki..
ben cok istiyordum hep dua ediyordum ALLAH im benim ikizlerim olsun diye su anda ikiz ogullaim var 13 aylik oldular.ve ben yurt disinda yasiyorum kimsemiz yok esimle. arkadas lar olsada fasa fiso,ben tek basima yetistiriyorum ve okadar cok yorulmama rahmen inaninki cocuklarimin mutlulugu onlarin humanist olmasi icin elimden geleni yapiyorum.asla isyan etmedim.cunku biz istedik cocuklarima simdiden dualar okuyorum ninni yerine ve dikkatle dinliyorlar,
cevremde bakiyorum da cocuk deyine ayyyyy diyorlar.halbuki bilmiyorlar onlari yetistirmek,guzel seyler ögretmek bana göre duadan farksiz.
tesekkur ederim….
Ekim 29, 2011, 12:39 am
cahide abla, ben 28 yasindayim ve üc tane cocugum var..elbette her ücünün isteklerini yerine getirmek her zaman kolay olmuyor…hem maddi hem manevi anlamda…ama ALLAHA hergün sükrediyorum, sonucta bana iki tane dünya güzeli kiz bir tanede dünya tatlisi oglan layik gördü
saglicakla kal
Ocak 6, 2012, 11:18 am
merhaba cahide abla, 4 çocuğunuz varmış, peki hiç kontrol hapı yada vb ile korunmadınızmı ????
Ocak 6, 2012, 11:26 am
Böyle özel konuları burada yazamıyorum malesef. Çünkü erkeklerde okuyor.
Ocak 12, 2012, 2:58 pm
SELAMÜN ALEYKÜM CAHİDE ABLACM…SİZE BAĞIMLI OLDUM BEN..YAZILARINIZ MUHTEŞEM…KİTABINIZ VAR MI BİLMİYORUM AMA DAHA GENİŞ KİTLELERE ULAŞMAK İÇİN KİTAP ÇIKARMALISINIZ BENCE
…BİR ÇOCUK SAHİBİYİM DAHA 4 AYLIK..EVLENELİ 1 YIL 2 AY OLDU.EVLENDİĞİMDE 2 YIL ÇOCUĞUM OLMASIN DEDİM AMA SANIRIM BÜYÜK KONUŞTUM…RABBİM BİR KIZ ÇOCUĞU HEDİYE ETTİ…HEDİYEMİZ O KADAR TATLI Kİ ANLATAMAM..ADI FATIMA ESLEM.. 1 ÇOCUK AZ 2 ÇOCUK FAZLA DEDİK EŞİMLE…EŞİM YETİŞTİRMEKTEN KORKTUĞU İÇİN İSTEMİYOR…AMA BEN ONUN KADAR DERİN DÜŞÜNEMİYORUM…EŞİM HAFIZ OLSUN İSTİYOR AMA BEN EN AZINDAN LİSEYİ BİTİRSİN SONRA HAFIZ OLUR DİYORUM…TABİ EŞİMLE BU FİKRİMİ PAYLAŞMADIM…NEDEN BEN NEFSİMİ YENEMİYORUM ..BİLMİYORUM …RABBİM GÖNLÜME DAHA ÇOK SEVGİSİNİ YERLEŞTİRSİN…SİZİ ÇOKK SEVDİM BEN ..ALLAHA EMANET OLUN ..
Ocak 12, 2012, 3:00 pm
BU ARADA YAZINIZDAN SONRA İNŞ RABBİMDE NASİP EDERSE 3 YAVRUM OLSUN İSTİYORUM…:)
Mayıs 14, 2012, 6:36 am
Ablacım çok güzel yazmışsın çocuk özlemi çeken biri olarak sonuna kadar katılıyorum. kimi çocuk olsun diye uğraşır kimine de allah verir nankörlük yapar.ben çocuğum olsun dye çok büyük sıkıntılarıma rağmen hep istedim nasip demekki zamanı var heralde